Adin tarte honetan haurra autonomia handiagoa lortzen doa, pentsamendu sinbolikoa garatzen da, eta harreman sozialak garrantzi handia hartzen dute. HHko bigarren zikloa da.

• GARAPEN KOGNITIBOA (pentsamendua eta ikaskuntza)

1. Pentsamendu sinbolikoa: objektuak eta egoerak sinboloen bidez ordezkatzeko gaitasuna (jolas sinbolikoa).

2. Irudimena oso garatua.

3. Kausa-ondorio harremanak hobeto ulertzen dituzte.

4. Denbora kontzeptua oraindik lausoa (oraina nagusi).

5. Arreta denbora luzeagoz mantentzen dute.

6. Galdera asko egiten dituzte: “zergatik?”

7. Imitaziotik ulermenera igarotzen dira.

• GARAPEN FISIKOA ETA MOTORRA

Motrizitate lodia

1. Oreka eta koordinazioa nabarmen hobetzen dira.

2. Korrika, jauzi, igo-jaitsi, baloiarekin jolastu.

3. Gorputzaren kontrol handiagoa.

Motrizitate fina

1. Marrazki kontrolatuagoak.

2. Guraizeak erabiltzen hasi.

3. Pieza txikiak manipulatzeko gaitasuna.

4. Idazketarako aurre-trebetasunak.

• GARAPEN EMOZIONALA ETA AFEKTIBOA

1. Emozioak identifikatzen eta izendatzen hasten dira.

2. Frustrazioa hobeto kudeatzen ikasten ari dira, baina laguntza behar dute.

3. Autonomia eta “nik bakarrik” jarrera agertzen da.

4. Helduekiko erreferentzia afektiboa oraindik funtsezkoa da.

5. Autoestimua eraikitzen hasten dira.

• GARAPEN SOZIALA

1. Jolas paraleloa → jolas kooperatiboa.

2. Lagunak egiteko interesa.

3. Txandak errespetatzen ikasten.

4. Arau sinpleak onartzen dituzte.

5. Gatazkak agertzen dira eta bitartekaritza behar dute.
   
   

• HIZKUNTZAREN GARAPENA

1. Hiztegia asko zabaltzen da.

2. Esaldi luzeagoak eta egituratuagoak.

3. Esperientziak kontatzeko gaitasuna.

4. Ipuinak, abestiak eta elkarrizketak funtsezkoak.

5. Ahozko adierazpena pentsamenduaren oinarri bihurtzen da.

• JOLASAREN GARRANTZIA

1. Jolas sinbolikoa (etxea, medikua, denda…)

2. Eraikuntza jolasak

3. Araudun jolas sinpleak

4. Sormenezko jarduerak

OinarriZko beharrak

1. Segurtasun emozionala.

2. Autonomia garatzeko aukerak.

3. Mugimendua eta esperimentazioa.

4. Harreman sozial aberatsak.

5. Hizkuntza erabiltzeko aukera etengabea.